Çay bardağını masaya sert şekilde koyduğu gerekçesiyle yaklaşık 10 yıldır çalıştığı iş yerinden çıkarılan garsonla ilgili davada Bölge Adliye Mahkemesi dikkat çeken bir karara imza attı. Mahkeme, işçi ile işveren arasında yaşanan her sözlü tartışmanın işten çıkarma nedeni sayılamayacağına hükmederek işçinin işe iadesine karar verdi.
Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir neden olmadan feshedildiğini öne sürdü. Feshin geçersizliğinin tespit edilmesini ve işe iadesine karar verilmesini talep etti. Davalı işveren ise davanın reddini istedi.
İlk derece mahkemesi olan İş Mahkemesi, davanın reddine karar verdi. Bunun üzerine işçinin avukatı karara karşı istinaf yoluna başvurdu. Dosya, Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından incelendi.
BAM, feshi ölçülü bulmadı
Bölge Adliye Mahkemesi kararında, işçi hakkında yaklaşık 10 yıllık çalışma süresi boyunca yalnızca iki olaya ilişkin iş yeri şikayet ve savunma dilekçesi bulunduğu belirtildi. Bu olaylardan birinin çöplerin toplandığı sırada yaşandığı, hak düşürücü ve makul sürelerin geçtiği dikkate alınarak bu olayın haklı veya geçerli feshe dayanak yapılamayacağı ifade edildi.
Diğer olayda ise davacının çay servisi sırasında bardağı masaya sert şekilde vurduğu, boş bardağı sürükleyerek aldığı ve içecekleri bilgisayarın arka ya da yan kısmı gibi ulaşılması zor yerlere koyduğu iddia edildi. Kararda, bu olay kapsamında davacı ile yaşanan bir tartışmadan da söz edildiği aktarıldı.
Hakaret veya fiziki müdahale ispatlanamadı
Mahkeme, davacının olay sırasında hakaret ettiğine ya da fiziki müdahalede bulunduğuna dair savunma veya ispat bulunmadığını vurguladı. Kararda, sözlü tartışmanın tek başına geçerli fesih nedeni oluşturmayacağı belirtildi.
BAM ayrıca işçiye yazılı uyarı gibi daha hafif yaptırımlar uygulanabilecekken doğrudan işten çıkarma yoluna gidilmesini ölçülü bulmadı. Kararda, iş hukukunda feshin son çare olması ilkesine aykırı davranıldığına dikkat çekildi.
İş Mahkemesi kararı kaldırıldı
Bölge Adliye Mahkemesi, ilk derece mahkemesinin yalnızca davalı tanıklarının soyut ve genel ifadelerine dayanarak feshin geçerli nedene dayandığını kabul etmesini hatalı buldu. İşverenin, davacının çalışma süresi boyunca hakkında herhangi bir tutanak tutmadığı veya yazılı uyarıda bulunmadığı da kararda özellikle vurgulandı.
Bu değerlendirmeler sonucunda davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edildi. İş Mahkemesi’nin davanın reddine ilişkin kararı kaldırıldı. Davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğuna ve işçinin işe iadesine karar verildi.
Karar, iş yerlerinde yaşanan sözlü tartışmaların ve davranış şikayetlerinin işten çıkarma gerekçesi yapılabilmesi için somut, ispatlanabilir ve ölçülü değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koyması bakımından dikkat çekti.
