Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davasında aile mahremiyetine ilişkin olayları başkalarına anlatan, akrabalarıyla eşi hakkında dedikodu yaptığı belirtilen erkeği tam kusurlu buldu. Kararda, erkeğin ortak konutun ihtiyaçlarını karşılamaması ve hakaret içeren davranışları da kusur değerlendirmesinde etkili oldu.
Türkiye Gazetesi’nden Gamze Erdoğan’ın haberine göre, Verda ve Peyami N. çifti karşılıklı boşanma davası açtı. Aile Mahkemesi’nde görülen davada, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan davranışları incelendi.
Mahkeme erkeği tam kusurlu buldu
İlk derece mahkemesi, erkeğin evlilik sürecinde aile mahremiyetine ilişkin konuları başkalarına anlattığını, akrabalarıyla eşi hakkında dedikodu yaptığını ve ortak konutun ihtiyaçlarını karşılamadığını değerlendirdi.
Dosyada kadının da erkeği konuta almadığı belirtildi. Bu değerlendirmeler sonucunda mahkeme, erkeği tam kusurlu, kadını ise az kusurlu kabul etti.
İstinaf sürecinde karar değişti
Erkek eş, özellikle nafaka yönünden kararı istinafa taşıdı. Dosyayı inceleyen Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi, tarafların söz konusu olaylardan sonra birlikte yaşamaya devam etmesini dikkate aldı.
Bölge Adliye Mahkemesi, bu durumun “affetme” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine hükmetti. Böylece boşanma sürecindeki değerlendirme erkeğin lehine döndü.
Yargıtay kararı bozdu
Kadının temyiz başvurusu üzerine dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne taşındı. Yargıtay, erkeğin evlilik birliği içinde süreklilik gösteren şekilde aile mahremiyetine ilişkin olayları başkalarına anlattığını, ortak konutun ihtiyaçlarını karşılamadığını ve hakaret ettiğini vurguladı.
Bu gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararı bozuldu. Son değerlendirmede erkeğin açtığı boşanma davasının reddedilmesi, kadının açtığı davanın ise kabul edilmesi yönünde karar verildi.
Karar neden önemli?
Yargıtay’ın kararı, boşanma davalarında aile mahremiyetinin korunmasına ilişkin dikkat çekici bir örnek oluşturdu. Eşlerin özel hayatına ilişkin bilgilerin üçüncü kişilerle paylaşılması, dedikodu yapılması ve evlilik birliğinin yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi kusur değerlendirmesinde belirleyici kabul edildi.
