Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işverenin işçiye yanlışlıkla yaptığı fazla ödemeyi, hatalı ödeme olduğunu kanıtlaması halinde geri isteyebileceğine karar verdi. Kararda, borç olmadığı halde yapılan ödemenin Türk Borçlar Kanunu’ndaki sebepsiz zenginleşme hükümleri kapsamında değerlendirilebileceği belirtildi.
Emsal nitelikteki karar, Bursa’da yaşanan bir işçi-işveren uyuşmazlığı üzerine verildi. Karara konu olayda, yaklaşık 15 yıl önce işten ayrılan bir işçiye yapılan ücret ödemelerinde hata bulunduğu ve işçiye fazla ödeme yapıldığı tespit edildi.
Ne oldu?
İşveren, yapılan fazla ödemenin iadesini talep etti. Ancak işçi ödeme yapmayınca işveren, fazla ödemenin tahsili için dava açtı.
Dosyaya bakan İş Mahkemesi, işverenin fazla ödenen tutarı işçiden talep edemeyeceğine hükmetti. Kararın istinaf incelemesinde de benzer yönde değerlendirme yapıldı. Bölge adliye mahkemesi, işverenin ekonomik ve sosyal açıdan daha güçlü, işçinin ise daha zayıf konumda bulunduğu gerekçesiyle yerel mahkeme kararını onadı.
Yargıtay kararı bozdu
Dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, alt mahkemelerin kararını bozdu. Daire, Türk Borçlar Kanunu uyarınca borç olmadığı halde yapılan ödemenin geri istenebilmesi için ödeme sırasında yanılgıya düşüldüğünün kanıtlanması gerektiğini vurguladı.
Yargıtay, somut olayda işçiye yapılan fazla ödemenin bilirkişi raporuyla belirlendiğine dikkat çekti. Ayrıca işçinin daha önce açtığı alacak davasının kesinleşerek reddedildiği de kararda dikkate alınan unsurlar arasında yer aldı.
Karar ne anlama geliyor?
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin kararına göre, işverenin yalnızca “fazla ödeme yaptım” demesi yeterli olmayacak. Fazla ödemenin gerçekten hatalı yapıldığını, borç bulunmadığını ve ödemenin yanılgı sonucu gerçekleştiğini ortaya koyması gerekecek.
Bu şartların ispatlanması halinde ise işçiye yapılan fazla ödemenin iadesi istenebilecek. Daire, dosyadaki tespitler doğrultusunda fazla ödeme tutarının işçiden tahsil edilmesi gerektiğine hükmetti.
Karar, işçi ve işveren arasındaki ücret uyuşmazlıklarında özellikle yanlış hesaplama, mükerrer ödeme veya hatalı bordro işlemleri gibi durumlar açısından emsal oluşturabilecek nitelikte değerlendiriliyor.
